خانه / ورزشی / علم ورزش | آیا ورزش کردن به سم زدایی سلول‌های عضلانی کمکی می‌کند؟

علم ورزش | آیا ورزش کردن به سم زدایی سلول‌های عضلانی کمکی می‌کند؟

این روزها در اینترنت به مطالب متنوعی در مورد اهمیت سم زدایی بر می‌خوریم. بسیاری از این توصیه‌ها مخصوصاً آنهایی که مکمل‌ها و معجون‌های دتوکس را تبلیغ می‌کنند، پشتوانه‌ی علمی ندارند. به گفته‌ی خیلی از متخصصین غذایی، چای‌های دتوکس و رسپی‌های دتوکس خانگی، بیشتر راه‌هایی غیرواقعی برای دفع سموم از بدن هستند.

بدن شما خودش این توانایی را دارد که سموم را پردازش کرده و از بدن دفع کند. بیشتر سم زدایی‌ها در کبد، کلیه‌ها و ریه‌ها انجام می‌شوند. برای اینکه این سیستم طبیعی بهتر کار کند، باید با تغذیه‌ی درست از بدن خود پشتیبانی کنید. البته، خیلی مهم است که سعی کنید کمتر در معرض سمومی چون دود سیگار و آلودگی هوا و … قرار نگیرید.

سم زدایی طبیعی بدن

سلول‌های شما به طور طبیعی، هنر سم زدایی را دارند. در واقع، هر سلول در بدن شما برای سم زدایی مکانیسم‌هایی دارد، حتی سلول‌های عضله. مطالعه‌ای جدید نشان داده که ورزش کردن، توانایی سلول‌های عضله برای سم زدایی را تقویت می‌کند.

سم زدایی سلول‌ها دقیقاً یعنی چه؟

اگر به درون یک سلول عضله نگاه کنید خواهید دید که جایی شلوغ است! انقباضات عضله نیازمند تولید پیاپی ATP هستند. طی ساختن ATP، که جریان انرژی سلول است، رادیکال‌های آزاد تولید می‌شوند که می‌توانند به پروتئین‌های درون سلول عضله آسیب بزنند. این پروتئین‌های آسیب دیده می‌توانند به ساختارهای مهمی چون پروتئین‌های انقباضی درون سلول‌ عضله آسیب برسانند مگر آنکه دفع شوند.

سلول‌های عضله برای اداره‌ی خود و دفع پروتئین‌های آسیب دیده‌ای که دیگر مورد نیاز نیستند به راهی نیاز دارند و این راه، پروسه‌ای به نام اتوفاژی است. پروسه‌ی اتوفاژی (به معنی خودخوری) شاید در یک کلمه ادا شود اما پیچیدگی‌های بسیار مهمی برای سلامت یک سلول دارد.


پیشنهاد مطالعه:سم زدایی بدن و کبد با ۳۰ ماده‌ی غذایی طبیعی


اتوفاژی پروسه‌ای است که طی آن، سلول‌ها پروتئین‌های ناقص و آسیب دیده را دفع می‌کنند و این عملکرد بسیار مهمی است. اگر خانه‌تان را تمیز نکنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟ خرت و پرت‌ها آنقدر همه جای خانه تلنبار می‌شوند که دیگر نمی‌توانید فعالیت‌های روزمره‌ی خود را به خوبی انجام دهید. همین اتفاق وقتی که پروتئین‌ها و اندامک‌های آسیب دیده در یک سلول جمع می‌شوند می‌افتد.

چیزهای به دردنخور باید دور ریخته شوند تا سلول سالم بماند و بهترین عملکرد را داشته باشد. تمام سیستم‌های سلولی از پشه‌های ریز گرفته تا انسان‌ها، این قابلیت پاکسازی را دارند. حتی قارچ و کپک و گیاهان نیز اتوفاژی دارند تا مواد به دردنخور ِ داخل سلول‌ها را دفع کنند.

نقش ورزش در سم زدایی سلولی

پاکسازی سلولی با ورزش چه ارتباطی دارد؟ مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد ورزش کردن، توانایی سلول را برای پاکسازی و دفع پروتئین‌های آسیب دیده بالاتر می‌برد. در این پژوهش محققان، موش‌هایی را که عصب‌هایشان آسیب دیده بود مورد آزمایش قرار دادند. به دلیل آسیب و نداشتن تحرک عضلانی، محرکی که سلول‌ عضله برای اتوفاژی نیاز داشت دچار اختلال شده بود. در نتیجه، پروتئین‌های کهنه و آسیب دیده در سلول جمع شده بودند، درست مانند آشغال‌ها و ضایعاتی که اگر خانه‌ را تمیز نکنید همه جا را پُر خواهند کرد. اگر محیط‌تان را تمیز نکنید خیلی زود پُر از آشغال خواهد شد، در مورد سلول‌ عضله نیز همینطور است.

سلول‌های عضله در موش‌های مورد مطالعه که هیچ محرک عضلانی نداشتند، نتوانسته بودند سلول را پاکسازی کنند. اما موش‌هایی که پیش از آسیب، ورزش هوازی انجام داده بودند دچار این اختلال در اتوفاژی نشده بودند و سیستم پاکسازی درون سلولی به کار خود در دفع پروتئین‌های آسیب دیده ادامه داده بود. این موش‌ها پیش از آسیب چقدر ورزش کرده بودند؟ آنها به مدت ۵ روز در هفته و هر بار ۶۰ دقیقه در سطح ۶۰ درصد از یک تکرار بیشینه‌ی خود روی چرخ دویده بودند (چهار هفته قبل از آسیب دیدگی).


پیشنهاد مطالعه: چگونه بعد از مصرف استروئید و مکمل بدن را سم زدایی کنید؟


از این مطالعه چه نتیجه‌ای می‌توانیم بگیریم؟ ورزش کردن سیگنالی تولید می‌کند که سیستم اتوفاژی درون سلول را شاداب نگه می‌دارد و در نتیجه سلول می‌تواند عمل پاکسازی‌اش را به خوبی انجام بدهد. بدون این محرک، پروتئین‌های آسیب دیده تجمع پیدا کرده و در عملکرد سلول، اختلال ایجاد می‌کنند. اگر تعداد زیادی پروتئین غیرنرمال جمع شود، می‌تواند سلول عضله را بکُشد و این چیزی نیست که ایده‌آل‌مان باشد! این هم یک نمونه‌ی دیگر از این مثل معروف که؛ اگر از عضله کار نکشید از دستش خواهید داد. اگر عضله‌تان فعال نباشد، سیستمی که آن را سالم نگه می‌دارد از کار خواهد افتاد.

هر طور که حساب کنید، بی‌تحرکی برای عضلات‌تان بد است

اگر عضله را برای مدت طولانی حرکت ندهید، قدرت و سایز خود را از دست می‌دهد. اگر تجربه‌ی شکستن دست یا پای‌تان را داشته باشید این موضوع را کاملاً درک می‌کنید. وقتی که گچ را از دست یا پای‌تان باز کردند حتماً متوجه شدید که عضله‌‌تان کوچک‌‌تر و ضعیف‌تر شده. در مطالعه‌ای معلوم شد حتی یک هفته بی‌تحرکی باعث شده بود سارکومرها تغییر کنند. سارکومر، عامل انقباضی درون سلول عضله است. همچنین، خاصیت کشسانی عضله تغییر می‌کند و در نتیجه بعد از اینکه عضله مجددا شروع به حرکت کرد، فیبرهای آن با میزان کمتری از فشار تخریب خواهند شد.

بعضی پژوهش‌ها نشان داده‌اند عضله حتی بعد از یکی دو روز بی‌تحرکی هم می‌تواند تحلیل برود. وقتی عضله‌ای حرکت نمی‌کند، عضلاتی که بیشتر از بقیه به مقاومت در برابر جاذبه زمین کمک می‌کنند، بیشتر از همه تحت تاثیر قرار می‌گیرند. مثلاً عضلات چهار سر ران، نسبت به همسترینگ‌ها سریع‌تر تحلیل بروند زیرا عضلات چهارسر، عضلات ضد جاذبه هستند.

اگر عضله‌ای را حرکت ندهید، زیر میکروسکوپ چه خواهید دید؟ با تحلیل عضله، سایز فیبرهای آن، کاهش می‌‌‌یابند اما تعداد فیبرهای عضله تغییری نمی‌کند. اما وقتی عضله پیر می‌شود، تعداد فیبرهای آن نیز کاهش می‌یابد. عضله وقتی که عصب‌های آن آسیب می‌بینند نیز تحلیل می‌رود. سوء تغذیه، سوختگی، آسیب و استفاده از کورتیکواستروئید‌ها برای کاهش التهاب نیز می‌تواند موجب تحلیل عضله بشود.

حتی اگر شما بیماری نداشته باشید که به سلامت عضلات‌تان آسیب بزند، به مرور زمان به دلیل افزایش سن نیز عضلات‌تان تحلیل خواهند رفت و به همین دلیل است که تمرینات قدرتی این میان نقش پررنگی دارند. تمرینات قدرتی و بدنسازی کمک می‌کنند عضله حفظ شود و تحلیل ناشی از سن عضله کمتر روی بدهد.

اگر تجربه‌ی بستری شدن برای مدتی را داشته باشید، حتما می‌دانید از دست دادن بافت عضله چیست، اما دوباره ساختن این عضله بعد از ریکاوری ساده‌تر خواهد بود که علتش، حافظه عضله است. بهترین کار این است که انقباضات عضلانی را به طور مرتب حفظ کنید و آنها را در برابر مقاومت به چالش بکشید تا سالم بمانند. عضلات شما مهمتر از آن هستند که به راحتی از دست‌شان بدهید.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com


لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

علم ورزش | فواید و مزایای تمرینات اینتروال + اینفوگرافی

شاید کسانی باشند که تا کنون اسم تمرینات اینتروال را نشنیده باشند، تمریناتی که اثری …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *