خانه / ورزشی / علم ورزش | علت درد باسن یا سندروم پیریفورمیس چیست؟

علم ورزش | علت درد باسن یا سندروم پیریفورمیس چیست؟

سندروم پیریفورمیس به معنای درد باسن (در ناحیه پشت) است. این وضعیت می‌تواند بر هر کسی تاثیر بگذارد، اما بیشتر در زنان و در دوندگان رایج است. علاوه بر درد باسن می‌تواند باعث ناراحتی در قسمت تحتانی کمر نیز شود. در واقع، بین ۵ تا ۳۶ % از موارد کمردرد تحتانی ناشی از سندرم پیریفورمیس هستند. چه چیزی باعث این شرایط نامساعد می‌شود و چه کاری می‌توانید در مورد آن انجام دهید؟

سندروم پیریفورمیس چیست؟

عضله پیریفورمیس یا گلابی‌شکل، عضله کوچکی است که در زیر بزرگ‌ترین عضله بدن در اندام تحتانی، یعنی سرینی بزرگ قرار دارد. این عضله آخرین مهره و یا استخوان ستون فقرات را به بالای پا متصل می‌کند. از این موقعیت، به باسن شما کمک می‌کند که به سمت بیرون بچرخد و در زمان راه رفتن و ایستادن بدن شما را با ثبات نگه دارد. عضله پیریفورمیس بر روی عصب سیاتیک، یکی از بزرگ‌ترین اعصاب در بدن، حرکت می‌کند. عصب سیاتیک از نوک طناب نخاعی تا انتهای ران امتداد می‌یابد. فشار و یا آسیب به عصب سیاتیک باعث کمردرد و درد باسن یعنی ناحیه سرینی می‌شود. برای مثال یک فتق دیسک می‌تواند بر روی عصب سیاتیک فشار بیاورد و درد کمر را ایجاد کند.

چیزی که متخصصان معتقدند با سندروم پیریفورمیس اتفاق می‌افتد، این است که عضله پیریفورمیس هم ممکن است که به عصب سیاتیک فشار وارد کند. به  دلیل نزدیکی زیاد عضله به عصب سیاتیک، عضله می‌تواند تحت شرایط خاصی، به عصب فشار وارد کند و باعث ایجاد درد باسن و پا شود.

چرا عضله پیریفورمیس بر عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند؟

آسیب در ناحیه سرینی و یا کشیدگی عضله پیریفورمیس می‌تواند منجر به این مشکل شود. هنگامی که عضله پیریفورمیس منقبض می‌شود، بافت زخم ممکن است در اطراف عضله ایجاد شود و بر عصب سیاتیک تاثیر بگذارد. دوندگان در معرض این مشکل قرار دارند چون حرکات مکرر می‌تواند عضله پیریفورمیس را تحریک و یا فشار دهد. هم چنین دویدن در سرپایینی به عنوان بلند شدن و یا انقباض عضلات پا بیشتر موجب تحریک پیریفورمیس می‌شود.

سایر عوامل خطر سندروم پیریفورمیس شامل سابقه آسیب کمر یا ناحیه سرینی است. همچنین، جراحی، اسکولیوز و تفاوت قابل‌ توجهی در طول پا بین دو طرف بدن عامل خطر هستند. نشستن طولانی باعث می‌شود که شما بیشتر در معرض خطر قرار بگیرید. بنابراین، کارمندان اداری و دوندگان، هر دو بیشتر از اشخاص عادی در معرض خطر ایجاد سندروم پیریفورمیس قرار دارند.

مشکلات خاص کف پا، احتمال ایجاد سندروم پیریفورمیس را نیز افزایش می‌دهد، احتمالا به این دلیل که هم ترازی زنجیره خلفی را تغییر می‌دهند و فشار اضافه‌شده بر روی عضله  را تغییر می‌دهند. هم چنین پوشیدن کفش پاشنه بلند می‌تواند هم ترازی بدن را از بین برده و عضله ‌های پیریفورمیس را تحریک کند. برخی از مطالب حاکی از آن هستند که ورزش شدید ریسک را افزایش می‌دهد.



پیشنهاد مطالعه:

عوارض کفش پاشنه بلند چیست؟

علائم سندرم پیریفورمیس چیست؟

درد سندرم پیریفورمیس معمولا به تدریج ایجاد شده و با نشستن طولانی‌مدت بدتر می‌شود. این ناراحتی بیشتر با زمان مشخص می‌شود و پشت پا را مورد اذیت قرار می‌دهد، این درد گاهی تا پایین پا امتداد می‌یابد. این نشانه‌ها را می‌توانید در فتق دیسک نیز ببینید. به همین دلیل است که علائم باید بررسی شده و تشخیص مناسب را به دست آورید. این درد می‌تواند به جایی برسد که تحمل آن سخت می‌شود.

برای سندرم پیریفورمیس یا درد باسن چه کاری باید انجام دهید؟

متخصصان به طور معمول توصیه می‌کنند که عضله‌های پیریفورمیس را کشش دهید. این ایده به این معنی است که با سندروم پیریفورمیس، عضله پیریفورمیس سفت می‌شود و انقباض و کشش آن می‌تواند به طویل شدن عضله کمک کرده و گرفتگی آن را برطرف کند. اما در حال حاضر این باور وجود دارد که افراد خاصی با سندروم پیریفورمیس دچار کشیدگی این عضله هستند و حرکات کششی می‌تواند آن را بدتر کند.

از کجا بدانیم که این عضله کشیده شده و یا کوتاه شده است؟

یک راه برای ایجاد تمایز بین کشیدگی و یا کوتاه شدن عضله، توجه به درجه چرخش لگن فرد است. اگر عضله پیریفورمیس کشیده شده‌ باشد، چرخش میانی باسن در سمت آسیب‌دیده بیشتر از طرف سالم است. اگر کوتاه شود، چرخش باسن در سمت آسیب‌دیده کاهش می‌یابد. این ایده خوبی است که به یک درمانگر فیزیکی و یا متخصص مراقبت‌های بهداشتی اجازه دهید تا این موضوع را ارزیابی کند.

اگر عضله پیریفورمیس کوتاه شده باشد، ماساژ بافت عمیق ممکن است به علائم کمک کند، اما اگر عضله کشیده شده‌ باشد ماساژ بافت عمیق فایده زیادی ندارد. در عوض عضله  کشیده باید تقویت شود. حرکت پل و راه رفتن جانبی با کش، دو تمرینی هستند که به تقویت عضله‌های پیریفورمیس کمک می‌کنند. درمان فیزیکی می‌تواند در مواردی که علائم ادامه دارند، مفید باشد. به همین دلیل است که برای درمان انی وضعیت باید یک ارزیابی حرفه‌ای داشته باشید.

چگونه می‌توان از بروز این سندروم جلوگیری کرد؟

اگرچه هیچ روش مطمئنی برای جلوگیری از التهاب عضله پیریفورمیس وجود ندارد، اجتناب از فعالیت‌های تکراری، مانند دویدن طولانی، می‌تواند به جلوگیری از آن کمک کند. دویدن روی زمین صاف و اجتناب از تپه‌ها، به خاطر انقباض غیرعادی هنگام دویدن نیز ممکن است در جلوگیری از آن اثرگذار باشد. در نقطه مقابل، از دوره‌های طولانی نشستن اجتناب کنید.

اگر مشکلات مکرری در ناحیه باسن و یا سرینی داشته باشید، پاهایتان را اندازه‌گیری کنید. اگر اختلاف معنی‌داری بین طول دو پای شما دارید، ممکن است لازم باشد از کفی‌های ارتوپدی که یک طرف پاشنه را بلند می‌کند و اختلاف طول را اصلاح می‌کند، استفاده کنید. همچنین پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند را محدود کنید.

نکته پایانی

زمانی که کمردرد شما با نشستن بیشتر شود، ممکن است سندروم پیریفورمیس داشته باشد. همچنین مهم است که فتق را نیز کنترل کنید چون نشانه‌ها این دو مشکل به هم شباهت دارد. آگاه باشید که اختلافات طول پا، نشستن زیاد، مشکلات کف پا و پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند شما را در معرض خطر بالاتری قرار می‌دهند. اگر می‌خواهید از دلایل شایع درد در ناحیه سرینی دور بمانید، روی اصلاح این عوامل خطر کار کنید.


در ادامه بخوانید: بهترین تمرینات تقویت عضلات باسن و ران – تصویری


تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com


لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

علم ورزش | چربی قهوه ای چیست و چگونه چربی قهوه ای را افزایش دهید تا روند کاهش وزن تسریع شود؟

سلول‌های چربی چیزی هستند که شما دوست ندارید از آن‌ها خیلی داشته باشید. اما نوعی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *